Het stoplicht op de Breestraat

Vorige week presenteerde het college van B&W de plannen over de Breestraat. In een volgende post komen we hierop terug, maar een korte eerste reactie is dat we blij dat we kunnen lezen dat de voetganger als uitgangspunt wordt genomen, maar vinden het teleurstellend hoe dat uitgangspunt is uitgewerkt. Het verkeer lijkt toch de allesbepalende  factor te blijven. Zoals de beroemde architect Jan Gehl het formuleert wanneer hij het heeft over de juiste volgorde bij het inrichten van een stad: eerst het leven en levendigheid, dan de openbare ruimte en als laatste de gebouwen.

Over de plannen later dus meer, maar laat ik met behulp van een voorbeeld aangeven hoe subtiel soms wordt aangegeven bij welke gebruikers nu de prioriteit ligt in de straat.

Stoplicht Breestraat

Op de Breestraat staat een stoplicht. Er staan in meer straten stoplichten dus tot zover niet iets bijzonders. Maar de Breestraat is 860 meter lang en telt één stoplicht. Wat is de boodschap van dit ene stoplicht? Gij zult zich voegen naar het stoplicht om over te steken?

Iedereen die de Breestraat kent en iedereen die de menselijke aard redelijk inschat, weet dat het oversteken op de Breestraat over de gehele lengte gebeurt. Soms met behulp van een zebrapad, maar veel vaker kiezen we ons eigen plek of moment om over te steken.

Lekker laten staan dus, dat stoplicht? Want als we onze weg toch wel vinden bij het oversteken, waarom zou je je er druk over maken? Toch zijn er argumenten om wel degelijk te pleiten voor het verwijderen van het stoplicht.

De eerste is dat het een ongelooflijk lelijk zichtpunt is als je vanuit de Pieterskerk-Choorsteeg of de Maarsmansteeg komt.

 

 

 

 

 

 

 

 

In jargon, de zichtlijnen zijn dramatisch. Oftewel, willen we het winkelen en wandelen aantrekkelijk maken, dan is het belangrijk helder te kunnen inschatten wat winkels verderop hebben te bieden. Obstakels die niets toevoegen, maar wel het zicht ontnemen, zijn overbodig.

Ten tweede is het een fysiek obstakel (ja, de huidige bloem-/boombakken zijn erger, maar over het groen volgt nog een aparte post). Is er een stoplicht, dan gebruiken mensen die. Ben je in de buurt van een stoplicht, dan zijn wij mensen vaak zo geprogrammeerd dat we het stoplicht ook daadwerkelijk gebruiken. Je wilt je toch aan de regels houden…Zeker op zaterdagen zie je daar veel mensen staan. En deze mensen belemmeren de doorgang voor anderen. En versterken het effect van het eerste punt, ze ontnemen het zicht op de stegen.

Ten derde, en dit is misschien nog wel het meest onderbelicht, straalt een stoplicht een gerichte boodschap uit. De suggestie wordt gewekt dat jij als voetganger het stoplicht controleert. Je drukt op de knop en na enige tijd heb jij het verkeer laten stoppen en steek je over. Ha, dat is nog eens macht…Maar onbewust is de boodschap een andere. Namelijk, de Breestraat is er niet voor jou, maar is er voor het verkeer. Het verkeer gaat in principe altijd voor, tenzij…

De wereld op zijn kop!

Ik citeer hier als afsluiting dan ook graag Jeff Speck, die in zijn boek ‘Walkable City’ (p.185) een pleidooi houdt voor de stad als voetgangersgebied: “Far from empowering walkers, the push-button turns them into second-class citizens; pedestrians should never have to ask for a light.”

Ronald van der Steen

2 thoughts on “Het stoplicht op de Breestraat

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>